CCC 1031
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Ecclesia purgatorium hanc finalem appellat electorum purificationem quae prorsus a damnatorum poena est diversa. Ecclesia doctrinam fidei relate ad purgatorium formulavit, praecipue in Conciliis Florentino Cf Concilium Florentinum, Decretum pro Graecis: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum. et Tridentino. Cf Concilium Tridentinum, Sess. 25a, Decretum de purgatorio: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum; Sess. 6a, Decretum de iustificatione, canon 30: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum. Ecclesiae Traditio, se ad quosdam Scripturae textus referens, Exempli gratia, 1 Cor 3,15; 1 Pe 1,7. de igne loquitur purificatorio:
« De quibusdam levibus culpis esse ante iudicium purgatorius ignis credendus est, pro eo quod veritas dicit quia si quis in Sancto Spiritu blasphemiam dixerit, neque in hoc saeculo remittetur ei, neque in futuro (Mt 12,32). In qua sententia datur intelligi quasdam culpas in hoc saeculo, quasdam vero in futuro posse laxari ». Sanctus Gregorius Magnus, Dialogi, 4, 41, 3: SC — Sources chrétiennes (4, 39: PL — Patrologia latina (J.P. Migne)).
Lege caput integrum 3. Credo in Spiritum Sanctum ¶683–1065