CCC 1471

Doctrina et praxis indulgentiarum in Ecclesia arcte cum effectibus coniunguntur sacramenti Poenitentiae. « Indulgentia est remissio coram Deo poenae temporalis pro peccatis, ad culpam quod attinet iam deletis, quam christifidelis, apte dispositus et certis ac definitis condicionibus, consequitur ope Ecclesiae quae, ut ministra Redemptionis, thesaurum satisfactionum Christi et sanctorum auctoritative dispensat et applicat ».⁷⁹ Paulus VI, Const. ap. Indulgentiarum doctrina, Normae, 1: AAS 59AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 59 (1967) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1967) 21. « Indulgentia est partialis vel plenaria prout a poena temporali pro peccatis debita liberat ex parte aut ex toto ».⁸⁰ Paulus VI, Const. ap. Indulgentiarum doctrina, Normae, 2: AAS 59AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 59 (1967) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1967) 21. « Quivis fidelis potest indulgentias [...] sibi ipsi lucrari, aut defunctis applicare ».⁸¹ CICCIC — Codex Iuris Canonici canon 994.