CCC 1673
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Cum Ecclesia publice et cum auctoritate, Iesu Christi nomine, petit ut quaedam persona vel res contra Maligni protegatur influxum et ab eius subtrahatur dominatu, id dicitur exorcismus. Iesus illum exercuit, Cf Mc 1,25-26. et ab Eodem Ecclesia exorcizandi potestatem habet et munus. Cf Mc 3,15; 6,7.13; 16,17. Forma simplici, exorcismus fit in Baptismi celebratione. Sollemnis exorcismus, « magnus exorcismus » appellatus, non potest fieri nisi a presbytero cum Episcopi permissione. Hac in re, oportet prudenter procedere, normas ab Ecclesia stabilitas stricte observando. Cf CIC — Codex Iuris Canonici canon 1172. Exorcismus intendit demonia expellere vel ab influxu demoniaco liberare et quidem auctoritate spirituali quam Iesus Suae concredidit Ecclesiae. Valde diversus est casus aegritudinum, praecipue psychicarum, quarum cura ad scientiam medicam pertinet. Magni igitur momenti est, antequam exorcismus celebretur, certiorem fieri, de praesentia Maligni agi et non de quadam aegritudine.
Lege caput integrum 4. Ceterae Liturgicae Celebrationes ¶1667–1690
Ubi affertur 2
- ¶1673 Quaestiones(Demons and exorcism
When the illness is in the mind)