CCC 2271

Ecclesia, a saeculo primo, moralem affirmavit malitiam omnis abortus provocati. Haec doctrina mutata non est. Permanet immutabilis. Abortus directus, id est, tamquam finis vel tamquam medium volitus, legi morali est graviter contrarius:

« Non interficies foetum in abortione neque interimes infantem natum ». Didaché 2, 2: SC — Sources chrétiennes (Funk — F.X. Funk, Patres apostolici); cf Epistula Pseudo Barnabae 19, 5: SC — Sources chrétiennes (Funk — F.X. Funk, Patres apostolici); Epistula ad Diognetum 5, 6: SC — Sources chrétiennes (Funk — F.X. Funk, Patres apostolici); Tertullianus, Apologeticum, 9, 8: CCL — Corpus Christianorum (Series Latina) (PL — Patrologia latina (J.P. Migne)). « Deus [...], Dominus vitae, praecellens servandi vitam ministerium hominibus commisit, modo homine digno adimplendum. Vita igitur inde a conceptione, maxima cura tuenda est; abortus necnon infanticidium nefanda sunt crimina ». Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 51: AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 58 (1966) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1966) 1072.

Lege caput integrum 2. «Diliges Proximum Tuum Tamquam Teipsum» ¶2196–2557

Ubi affertur 2

  • ¶2271 Compendio della Dottrina Sociale della Chiesa(233)Quaestiones(Abortion)