CCC 2387
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Tragoedia intelligitur illius qui, ad Evangelium volens converti, se perspicit obligatum ad unam vel plures repudiandas mulieres, cum quibus vitae coniugalis particeps fuit per annos. Attamen polygamia cum lege morali non concordat. Coniugali « communioni funditus polygamia adversatur: haec enim directe recusat Dei propositum, sicut ipsis initiis revelatur, quoniam pari personalique dignitati viri et mulieris repugnat, qui in matrimonio alter alteri se dant amore integro ideoque ex se unico et exclusorio ». Ioannes Paulus II, Adh. ap. Familiaris consortio, 19: AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 74 (1982) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1982) 102; cf Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 47: AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 58 (1966) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1966) 1067. Christianus, qui prius fuit polygamus, graviter iustitia tenetur ad obligationes relate ad suas antiquas uxores et suos filios contractas honorandas.
Lege caput integrum 2. «Diliges Proximum Tuum Tamquam Teipsum» ¶2196–2557
Ubi affertur 1
- ¶2387 Quaestiones(Polygamy)