CCC 2569

Oratio in vitam ducitur imprimis a creationis realitatibus procedendo. Novem priora Genesis capita hanc ad Deum describunt relationem tamquam oblationem primorum natorum gregis ab Abel,¹⁵ Cf Gn 4,4. tamquam Nominis divini invocationem ab Enos,¹⁶ Cf Gn 4,26. tamquam « ambulationem cum Deo ».¹⁷ Cf Gn 5,24. Oblatio Noe « grata » est Deo qui ei benedicit, et per eum omni creaturae benedicit,¹⁸ Cf Gn 8,20–9,17. quia cor eius iustum est et integrum; etiam ipse « cum Deo ambulavit » (Gn 6,9). Haec orationis qualitas in vitam ducitur a iustorum multitudine in omnibus religionibus. Deus, in Suo indefectibili Foedere cum omnibus animabus viventibus,¹⁹ Cf Gn 9,8-16. homines semper vocat ut Eum orent. Sed praecipue inde a nostro patre Abraham in Vetere Testamento oratio revelatur.