CCC 2616

Ad Iesum oratio iam a Iesu est tempore Eius ministerii exaudita per signa quae Eius Mortis Eiusque Resurrectionis anticipant vim: Iesus exaudit fidei orationem, verbis expressam (a leproso;⁸⁹ Cf Mc 1,40-41. a Iairo;⁹⁰ Cf Mc 5,36. a Chananaea;⁹¹ Cf Mc 7,29. a bono latrone⁹² Cf Lc 23,39-43.) vel silentio (a ferentibus paralyticum;⁹³ Cf Mc 2,5. ab haemorrhoissa quae Eius tangit vestimentum;⁹⁴ Cf Mc 5,28. lacrimis et unguento mulieris peccatricis⁹⁵ Cf Lc 7,37-38.). Instans caecorum petitio: « Miserere nostri, fili David » (Mt 9,27) vel « Fili David Iesu, miserere mei » (Mc 10,47) iterum in traditione sumitur Orationis ad Iesum: « Iesu, Christe, Fili Dei, Domine, miserere mei, peccatoris! ». Aegritudines sanando vel peccata remittendo, Iesus semper respondet orationi quae Eum cum fide deprecatur: « Vade in pace; fides tua te salvum fecit! ».

Sanctus Augustinus tres orationis Iesu dimensiones mirabiliter compendiat: « Orat pro nobis, ut Sacerdos noster; orat in nobis, ut Caput nostrum; oratur a nobis, ut Deus noster. Agnoscamus ergo et in Illo voces nostras, et voces Eius in nobis ».⁹⁶ Sanctus Augustinus, Enarratio in Psalmum 85, 1: CCL 39, 1176CCL — Corpus Christianorum (Series Latina) (PL 36, 1081PL — Patrologia latina (J.P. Migne)); cf Institutio generalis de liturgia Horarum, 7: Liturgia Horarum, editio typica, v. 1 (Typis Polyglottis Vaticanis 1973) p. 24.