CCC 2684

In communione sanctorum, decursu historiae Ecclesiarum, diversae excultae sunt spiritualitates. Charisma personale cuiusdam testis amoris Dei erga homines transmitti potuit, sicut « spiritus » Eliae ad Elisaeum¹⁶⁸ Cf 2 Reg 2,9. et ad Ioannem Baptistam,¹⁶⁹ Cf Lc 1,17. ut discipuli hunc participarent spiritum.¹⁷⁰ Cf Concilium Vaticanum II, Decr. Perfectae caritatis, 2: AAS 58AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 58 (1966) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1966) 703. Quaedam spiritualitas est etiam in confluenti aliorum motuum, liturgicorum et theologicorum, et fidei testatur inculturationem in ambitu quodam humano in eiusque historia. Spiritualitates christianae viventem participant traditionem orationis et duces pro fidelibus sunt necessarii. Ipsae reverberant, in sua divite diversitate, purum et unum Spiritus Sancti lumen.

« Spiritus vere locus est sanctorum. Sanctus itidem locus est Spiritui proprius, ac praebet seipsum ut habitet cum Deo, ac templum illius vocatur ».¹⁷¹ Sanctus Basilius Magnus, Liber de Spiritu Sancto, 26, 62: SC 17SC — Sources chrétiennesbis, 472 (PG 32, 184PG — Patrologia graeca (J.P. Migne)).