CCC 2697

Oratio vita est cordis novi. Eadem nos singulis momentis animare debet. Tamen Illius obliviscimur qui nostra est Vita et nostrum Totum. Hac de causa, Patres spirituales, in Deuteronomii et Prophetarum traditione, de oratione insistunt tamquam de « recordatione Dei », frequenti excitatione « memoriae cordis ». « Dei recordandum saepius quam respirandum ».¹⁷⁸ Sanctus Gregorius Nazianzenus, Oratio 27 (theologica 1), 4: SC 250, 78SC — Sources chrétiennes (PG 36, 16PG — Patrologia graeca (J.P. Migne)). Sed orare « omni tempore » possibile non est, nisi quibusdam momentis oratio fiat, eam volendo: haec firma sunt tempora orationis christianae in intensitate et diuturnitate.