CCC 2794
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Haec biblica locutio non significat quemdam locum (« spatium »), sed modum essendi; non Dei longinquitatem, sed Eius maiestatem. Pater noster non est « alibi », Ipse est « ultra omnia » ea quae de Eius sanctitate possumus cogitare. Quia Ipse ter Sanctus est, cordi humili et contrito est prorsus proximus:
« Recte ergo intelligitur quod dictum est, Pater noster qui es in caelis, in cordibus iustorum esse dictum, tamquam in templo sancto Suo. Simul etiam ut qui orat, in se quoque ipso velit habitare quem invocat ». Sanctus Augustinus, De sermone Domini in monte, 2, 5, 18: CCL — Corpus Christianorum (Series Latina) (PL — Patrologia latina (J.P. Migne)). « Caeli autem etiam essent ii qui caelestis imaginem ferunt, in quibus est Deus inhabitans et inambulans ». Sanctus Cyrillus Hierosolymitanus, Catecheses mystagogicae, 5, 11: SC — Sources chrétiennes (PG — Patrologia graeca (J.P. Migne)).
Lege caput integrum 2. Oratio Dominica: «Pater Noster» ¶2759–2865