CCC 2837

« Cotidianum ». Novum Testamentum alias hoc verbo epioúsios non utitur. Id, sensu temporali sumptum, paedagogica est repetitio illius « hodie »³³³ Cf Ex 16,19-21. ad nos confirmandos in fiducia « sine exceptione ». Sensu qualitativo sumptum, significat id quod ad vitam necessarium est, et largius omne bonum sufficiens ad subsistendum.³³⁴ Cf 1 Tim 6,8. Ad litteram sumptum (epioúsios: « super-substantiale »), directe indicat Panem vitae, corpus Christi, « pharmacum immortalitatis »³³⁵ Sanctus Ignatius Antiochenus, Epistula ad Ephesios, 20, 2: SC 10SC — Sources chrétiennesbis, 76 (Funk 1, 230Funk — F.X. Funk, Patres apostolici). sine quo vitam in nobis non habemus.³³⁶ Cf Io 6,53-56. Tandem, si cum verbo praecedenti coniungatur, sensus caelestis est evidens: « dies », de quo ibi agitur, est ille Domini, ille Convivii Regni, anticipati in Eucharistia quae iam praegustatio est Regni venturi. Hac de causa, oportet liturgiam eucharisticam « cotidie » celebrari.

« Ergo Eucharistia panis noster cotidianus est [...]. Virtus enim ipsa quae ibi intelligitur, unitas est, ut redacti in corpus Eius, effecti membra Eius, simus quod accipimus. [...] Et quod in Ecclesia lectiones cotidie auditis, panis cotidianus est: et quod hymnos auditis et dicitis, panis cotidianus est. Haec enim sunt necessaria peregrinationi nostrae ».³³⁷ Sanctus Augustinus, Sermo 57, 7, 7: PL 38, 389-390PL — Patrologia latina (J.P. Migne). Pater de caelo nos hortatur ut, sicut filii de caelo, Panem de caelo petamus.³³⁸ Cf Io 6,51. Christus « Ipse est panis qui est satus in Virgine, fermentatus in carne, in passione confectus, fornace coctus sepulcri, in ecclesiis conditus, inlatus altaribus caelestem cibum cotidie fidelibus subministrat ».³³⁹ Sanctus Petrus Chrysologus, Sermo 67, 7: CCL 24CCL — Corpus Christianorum (Series Latina)A, 404-405 (PL 52, 402PL — Patrologia latina (J.P. Migne)).