CCC 2847

Spiritus Sanctus efficit ut discernamus inter probationem, ad interioris hominis progressum necessariam, Cf Lc 8,13-15; Act 14,22; 2 Tim 3,12. quaeque « virtutem probatam » intendit, Cf Rom 5,3-5. et tentationem quae ad peccatum ducit et mortem. Cf Iac 1,14-15. Etiam discernere debemus inter « tentari » et tentationi « consentire ». Discretio denique mendacium aperit tentationis: specie, eius obiectum est « bonum [...], pulchrum oculis et desiderabile » (Gn 3,6), dum revera eius fructus mors est.

« Neque enim cuiquam Deus bonum vult quasi necessitate fieri, sed voluntate [...]. Porro haec tentationis est utilitas. Quae in anima nostra recepta omnes praeter Deum latent, nosque etiam ipsos, ea per tentationes manifesta fiunt, ne nos amplius lateat quales simus, sed qui simus cognoscentes, sentiamus si velimus propria mala, et agamus etiam gratias pro bonis quae nobis per tentationes ostensa sunt ». Origenes, De oratione, 29, 15 et 17: GCS — Die griechischen christlichen Schriftsteller (PG — Patrologia graeca (J.P. Migne)).

Lege caput integrum 2. Oratio Dominica: «Pater Noster» ¶2759–2865

Ubi affertur 1