CCC 367
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Quandoque invenitur animam a spiritu distingui. Sic sanctus Paulus orat ut nostra « omnia, et integer spiritus [...] et anima et corpus » serventur « sine querela in Adventu Domini » (1 Thess 5,23). Ecclesia docet hanc distinctionem dualitatem non introducere in animam. Cf Concilium Constantinopolitanum IV (anno 870), canon 11: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum. « Spiritus » significat hominem inde a creatione sua ad suum finem supernaturalem ordinari, Cf Concilium Vaticanum I, Const. dogm. Dei Filius, c. 2: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum; Concilium Vaticanum II, Const. past. Gaudium et spes, 22: AAS — Acta Apostolicae SedisVolumen 58 (1966) apud vatican.va — imagines photographicae (PDF) (1966) 1042-1043. animamque eius capacem esse quae gratuito ad communionem superelevetur cum Deo. Cf Pius XII, Litt. enc. Humani generis (anno 1950): DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.