CCC 433
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Nomen Dei Salvatoris semel in anno a summo sacerdote pro expiatione peccatorum Israel invocabatur, cum ille Sanctissimi propitiatorium sanguine asperserat sacrificii. Cf Lv 16,15-16; Eccli 50,22; Heb 9,7. Propitiatorium locus erat praesentiae Dei. Cf Ex 25,22; Lv 16,2; Nm 7,89; Heb 9,5. Cum sanctus Paulus dicit de Iesu: « quem proposuit Deus propitiationem [...] in sanguine Ipsius » (Rom 3,25), significat quod in Eius humanitate, « Deus erat in Christo mundum reconcilians Sibi » (2 Cor 5,19).
Lege caput integrum 2. Credo in Iesum Christum, Filium Dei Unicum ¶422–682