CCC 528

Epiphania est Iesu, ut Messiae Israel, Filii Dei et Salvatoris mundi, manifestatio. Cum baptismate Iesu in Iordane et nuptiis Cana, Cf In sollemnitate Epiphaniae Domini, Antiphona ad « Magnificat » in II Vesperis: Liturgia Horarum, editio typica, v. 1 (Typis Polyglottis Vaticanis 1973) p. 465. adorationem Iesu celebrat a « magis » qui ab oriente venerant. Cf Mt 2,1. Evangelium in his « magis » religiones paganas circumstantes repraesentantibus perspicit primitias nationum quae Bonum Nuntium accipiunt salutis per Incarnationem. Magorum adventus in Ierusalem ad regem Iudaeorum adorandum Cf Mt 2,2. ostendit, eos in Israel, sub luce messianica stellae David, Cf Nm 24,17; Apc 22,16. Illum quaerere, qui rex erit nationum. Cf Nm 24,17-19. Eorum adventus significat paganos Iesum invenire et Illum ut Filium Dei et Salvatorem mundi adorare non posse nisi se ad Iudaeos vertant Cf Io 4,22. et ab illis Promissionem accipiant messianicam sicut in Vetere continetur Testamento. Cf Mt 2,4-6. Epiphania manifestat gentium plenitudinem intrare in Patriarcharum familiam Cf Sanctus Leo Magnus, Sermo 33, 3: CCL — Corpus Christianorum (Series Latina) (PL — Patrologia latina (J.P. Migne)). et « Israeliticam dignitatem » Vigilia Paschalis, Oratio post tertiam lectionem: Missale Romanum, editio typica (Typis Polyglottis Vaticanis 1970) p. 277. acquirere.

Lege caput integrum 2. Credo in Iesum Christum, Filium Dei Unicum ¶422–682