CCC 605
© Libreria Editrice Vaticana Fons: vatican.va
Hic amor exceptionem non habet. Iesus id in conclusione parabolae amissae ovis in memoriam revocavit: « Sic non est voluntas ante Patrem vestrum, qui in caelis est, ut pereat unus ex pusillis istis » (Mt 18,14). Asseverat Se « dare animam Suam Redemptionem pro multis » (Mt 20,28). Haec ultima dictio restrictiva non est: illa humanitatis complexum uni Personae opponit Redemptoris qui Se dat ut illam salvet. Cf Rom 5,18-19. Ecclesia, Apostolos sequens, Cf 2 Cor 5,15; 1 Io 2,2. Christum docet pro omnibus hominibus sine ulla exceptione mortuum esse: « Nullus est, fuit vel erit homo, pro quo [Christus] passus non fuerit ». Concilium Carisiacum (anno 853), De libero arbitrio hominis et de praedestinatione, canon 4: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.
Lege caput integrum 2. Credo in Iesum Christum, Filium Dei Unicum ¶422–682
Ubi affertur 1
- ¶605 Quaestiones(Whether God loves me)