CCC 1014

Mamporisika antsika ny Fiangonana mba hiomanantsika amin’ny andron’ny fahafatesantsika (“Afaho izahay, ry Tompo, amin’ny fahafatesana tampoka sy tsy ampoizina” : Litania tranain’ny olomasina), hangataka amin’ny Renin’ Andriamanitra hitalaho ho antsika “amin’ny fotoana hahafatesantsika” (Vavaka Arahaba, ry Maria), ary mba hanankinantsika izany amin’i masindahy Josefa, mpiaro ny tsara fahafatesana :

Amin’ny asanao amam-pihetsikao rehetra, amin’ny eritreritrao rehetra, tokony hahay hitondra tena ianao sahala amin’ny hoe tsy maintsy ho faty anio ihany ianao. Raha tsara toetra ny kônsiansinao, tsy hatahotra loatra ny fahafatesana ianao. Tsaratsara kokoa ny mitandrin-tena tsy hanota noho ny mandositra ny fahafatesana. Raha anio ianao tsy vonona, ahoana moa no hahavonona anao rahampitso⁵⁴ Imitation du Christ, 1,23,5-8. ? Ho deraina anie Ianao ry Tompoko, noho ranabavy fahafatesanay ara-batana, izay tsy azon’ny olo-miaina na iza na iza andosirana. Loza ho an’ireo izay ho faty ao anatin’ny fahotana mahafaty, fa sambatra sy tretrika kosa ireo izay ho hitan-drafahafatesana ao anatin’ny sitrapony masina indrindra, satria tsy hanisy ratsy azy ireo ny fahafatesana faharoa⁵⁵ Md François d’Assise, cant..