CCC 1023

Ireo izay maty ao anatin’ny fahasoavana sy ny fisakaizana amin’ Andriamanitra, ary voadio tanteraka, no velona mandrakizay miaraka amin’i Kristy. Mifanahaka mandrakizay amin’Andriamanitra izy ireo, satria mahita Azy “araka ny tena maha-Izy Azy” (1 Jo 3,2), “mifanatri-tava Aminy” (1 Kôr 13,12)⁷⁰ jer. Apôk 22,4. :

Avy amin’ny fahefana apôstôlika anananay no amariparitanay fa, araka ny fandaminan’Andriamanitra ankapobeny, ny fanahin’ny olomasina rehetra (…) sy ny mpino hafa rehetra maty taorian’ny nandraisany ny Batemy masin’i Kristy, ka tsy nisy na inona na inona hodiovina intsony ao aminy nony maty izy ireo, (…) na koa, raha nisy na misy zavatra sasany mila hodiovina, rahefa nofaranan’izy ireo ny fanaovana izany taorian’ny fahafatesany, (…) na dia mialoha ny fananganana ny vatan’izy ireo ho velona sy ny Fitsaràna mitamba-be aza, ary izany dia nanomboka hatramin’ny Fiakaran’ny Tompo sady Jesoa-Kristy Mpamonjy any an-danitra, dia efa tany an-danitra, any an-danitra ary ho any an-danitra, any amin’ny Fanjakan’ny lanitra sy any amin’ny Paradisan’ny lanitra miaraka amin’i Kristy, voaray ao amin’ny fikambanan’ny anjely masina izy ireo. Nanomboka hatramin’ny fijaliana sy ny fahafatesan’i Jesoa-Kristy Tompontsika, dia nahita ary mahita ny foto-pisian’Andriamanitra izy ireo, amin’ny fomba fahitana tonga fotsiny amin’izao sy mifanatrika mivantana mihitsy, tsy mila ny fanelanelanan’ny zavaboary na dia iray aza⁷¹ Benoît XII: DS 1000DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum; jer. koa FF 49..