CCC 1469

Mampihavana antsika amin’ny Fiangonana ity sakramenta ity. Ny fahotana no manambanga na manapaka ny fiombonana maha-mpiray tam-po ara-pinoana. Ny sakramentan’ny Fivalozana no manonitra izany na manarina izany. Amin’io lafiny io, tsy manasitrana fotsiny an’ilay izay voaverina ao anatin’ny fiombonam-piangonana izy, fa mahazo koa ny vokatra mampody aina eo amin’ny fiainan’ny Fiangonana izay nijaly noho ny fahotan’ny anankiray amin’ny rantsambatany⁷⁵ jer. 1 Kôr 12,26.. Ny mpanota, voaverina na nohamafisina ao anatin’ny fiombonan’ny olomasina, dia atanjahin’ny fifanakalozana harem-panahy eo amin’ny rantsambatana velona rehetra an’ny Vatan’i Kristy, na mbola eny an-dalam-pivahiniana izy ireo na efa any amin’ny tanindrazana any an-danitra⁷⁶ jer. FF 48-50. :

Ilaina ny mampahatsiahy fa ny fampihavanana amin’Andriamanitra, dia azo lazaina ho toy ny vokatry ny fampihavanana hafa izay hitondra fanafody amin’ny fahatapahana hafa nateraky ny fahotana : ny mpivalo voavela heloka dia mihavana amin’ny tenany ihany ao amin’ny halalin’ny maha-olona azy, izay ao amin’izany izy no mahatafaverina ny fahamarinana anaty avy amin’ny tenany ; mihavana amin’ny havana izay nalany baraka sy noratrainy tamin’ny fomba samihafa ; mihavana amin’ny Fiangonana ; mihavana amin’ny voary manontolo⁷⁷ RP 31..