CCC 1503

Ny fangorahan’i Kristy ny marary sy ny fanasitranany ny rofy maro isan-karazany jer. Mt 4,24. no famantarana mampitolagaga ny amin’ny “namangian’ Andriamanitra ny vahoakany” (Lk 7,16) ary efa akaiky tokoa ny Fanjakan’ Andriamanitra. Tsy hoe manana fahefana hanasitrana fotsiny i Jesoa, fa hamela ny fahotana koa jer. Mk 2,5-12. : tonga Izy hanasitrana ny olona manontolo, fanahy sy vatana ; Izy no ilay mpitsabo ilain’ny marary jer. Mk 2,17.. Lasa lavitra kokoa ny fangorahany an’ireo mijaly izay nakany ny endrik’izy ireo: “Narary Aho, novangianareo” (Mt 25,36). Ny tombom-pitiavany an’ireo farofy dia tsy mitsahatra, mandritra ny taonjato mifandimby, manaitaitra ny kristianina amin’ny fikarakarana manokana an’ireo izay mijaly amin’ny vatan’izy ireo sy amin’ny fanahin’izy ireo. Ny fangorahan’i Kristy no niandohan’ny ezaka tsy mety sasatra mba hanamaivana azy ireny.

Vakio ny toko manontolo 2. Ny sakramenta fanasitranana ¶1420–1532

Notononina tao amin’ny 2