CCC 1658

Mbola tokony hotsarovana koa ireo olona sasantsasany izay, noho ny toe-piainana tsy takona afenina tsy maintsy iainan’izy ireo – ary matetika tsy fidiny ho azy izany – manakaiky indrindra ny fon’i Jesoa ka noho izany mendrika fitiavana sy fiahiana fatratra avy amin’ny Fiangonana, indrindra ny mpitondra : ireo olona mpitovo maro be. Ny ankamaroan’izy ireny dia tsy misy fianakaviana fa honjohonjony irery, matetika noho ny antony avy amin’ny fahantrana. Misy ireo izay miaina izany toerana misy azy izany ao anaty toe-panahin’ny hasambarana nambaran’i Jesoa, amin’ny fanompoana an’Andriamanitra sy ny namana amin’ny fomba azo alain-tahaka. Ho azy rehetra àry, tokony hovohaina midanadana ho azy ireo ny varavaran’ny ankohanana, “Fiangonana ao an-tokantrano”, ary ny fianakaviambe izay tsy inona fa ny Fiangonana. “Tsy misy olona tsy tokony hanana fianakaviana eto amin’izao tontolo izao : ny Fiangonana no trano sy fianakavian’ny rehetra, indrindra ho an’ireo izay "misasatra sy itambesaran’ny enta-mavesatra" (Mt 11,28)” FM 85..

Vakio ny toko manontolo 3. Ny sakramenta fiandraiketana ny fiombonana ¶1533–1666