CCC 2001

Ny fanomanana ny olona handray ny fahasoavana dia efa tsanganasan’ny fahasoavana. Ilaina izany mba handrisihana sy hanohanana ny fiarahantsika miasa amin’ny fanamarinana amin’ny alalan’ny finoana sy ny fiarahantsika miasa amin’ny fanamasinana amin’ny alalan’ny fitiavana. Tontosain’ Andriamanitra ao amintsika izay natombony, “satria Izy no manomboka ny asa izay mahatonga antsika hikasa, ary Izy no manatontosa, amin’ny fiarahany miasa amintsika, ny finiavantsika efa nibebaka”⁵⁴ Md Augustin, grat. 17,33. :

Marina fa miasa koa isika, nefa isika tsy manao afa-tsy ny miasa miaraka amin’Andriamanitra izay manao ny asa. Satria ny famindram-pony no mialoha antsika mba ho sitrana isika, ary mbola manaraka ato afarantsika izany mba hamelombelon’aina antsika, raha vao sitrana isika; ny famindram-pony no mialoha antsika mba ho voantso isika, ary mbola manaraka ato afarantsika izany, mba homem-boninahitra isika ; ny famindram-pony no mialoha antsika mba hivelona araka ny fitiavam-bavaka isika, ary mbola manaraka ato afarantsika izany, mba hahavelona antsika mandrakizay miaraka amin’Andriamanitra, satria raha tsy misy Azy tsy mahefa na inona na inona isika⁵⁵ Md Augustin, nat. et grat. 31,35..