CCC 208
© Libreria Editrice Vaticana Loharano: vatican.va
Manoloana ny fisehoam-pisiana manintona sy mifono misterin’ Andriamanitra no ahatsapan’ny olona ny maha kely sy bitika azy. Manoloana ny kirihitra nirehitra, nanala ny kapany i Môizy ary nanarona ny tarehiny jer. Eks 3,5-6. teo anatrehan’ny Fahamasinan’Andriamanitra. Manoloana ny Voninahitr’ Andriamanitra masina tsy manam-petra, hoy i Izaia: “Loza ho ahy, very aho! Fa olona maloto molotra aho” (Iz 6,5). Manoloana ny famantaran’ Andriamanitra izay notanterahin’i Jesoa, hoy i Piera : “Mialà amiko Tompo, fa mpanota aho” (Lk 5,8). Masina Andriamanitra, ka afaka mamela heloka ny olombelona izay mahatsapa ny maha mpanota azy eo anoloany : “Tsy hanampatra ny firehetan’ny hatezerako Aho (…) fa Andriamanitra Aho, fa tsy olombelona ; eo afovoanao Izaho no ilay Masina” (Ôs 11,9). Hilaza toy izany koa i Joany apôstôly : “Eo anoloany no hampitoniantsika ny fontsika, raha manameloka antsika ny fontsika, satria lehibe noho ny fontsika Andriamanitra, ary mahalala ny zavatra rehetra Izy” (1 Jo 3,19-20).
Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421