CCC 245
© Libreria Editrice Vaticana Loharano: vatican.va
Ny finoana apôstôlika momba ny Fanahy Masina, dia nankatoavin’ny Kônsily ekiomenika faharoa tamin’ny taona 381, tao Constantinople : “Mino ny Fanahy Masina isika, izay Tompo sy manome ny aina; avy amin’ny Ray Izy” DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.. Amin’izany no aneken’ny Fiangonana ny Ray ho “loharano ipoirana sy fiandohan’ny maha-Andriamanitra manontolo” Kôns. Tolède VI tamin’ny 638: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.. Ny fiandohan’ny Fanahy Masina hatramin’ny mandrakizay anefa tsy hoe tsy misy fifamatorany amin’ny an’ny Zanaka : “Ny Fanahy Masina izay Olona fahatelon’ny Trinite, dia Andriamanitra, tokana sy mitovy amin’ny Ray sy ny Zanaka, iray fisia-maha-izy ary koa iray fomba aman-toetra (…). Kanefa tsy azo lazaina hoe Fanahin’ny Ray ihany Izy, fa sady Fanahin’ny Ray Izy no Fanahin’ny Zanaka” Kôns. Tolède XI tamin’ny 675: DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.. Ny Fiekem-pinoan’ny Fiangonana, tamin’ny Kônsily tao Constantinople, dia manambara hoe : “Tsaohina sy omem-boninahitra, miaraka amin’ny Ray sy ny Zanaka Izy” DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum..
Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421