CCC 2616

Ny fivavahana amin’i Jesoa dia efa nohenoiny nandritra ny raharaham-pamonjeny, tamin’ny alalan’ireo famantarana izay naneho mialoha ny herin’ ny fahafatesany sy ny Fitsanganany ho velona : I Jesoa dia mihaino ny vavaka atao amim-pinoana, ambara amin’ny teny ( ilay boka⁹⁰ . jer. Mk 1,40-41.; i Jaira⁹¹ . jer. Mk 5,36.; ilay vehivavy kananeanina⁹² . jer. Mk 7,29.; ilay jiolahy nivalo⁹³ . jer. Lk 23,39-43.) na amim-pahanginana (ireo mpilanja an’ilay malemy⁹⁴ . jer. Mk 2,5.; ilay vehivavy nitsi-dra izay nikasika ny fitafiany⁹⁵ . jer. Mk 5,28.; ny ranomaso sy ny ranomanitr’ilay vehivavy mpanota⁹⁶ . jer. Lk 7,37-38.). Ny fangatahana manery dia manery nataon’ireo jamba hoe : “Mamindrà fo aminay, ry Zanak’i Davida ô !” (Mt 9,27), na hoe : “Ry Jesoa Zanak’i Davida ô, mamindrà fo amiko” (Mk 10,47), dia averina ao amin’ny lovam-panahy momba ny Fivavahana amin’i Jesoa hoe : “Ry Jesoa, Kristy, Zanak’ Andriamanitra, Tompo ô, mamindrà fo amiko mpanota !”. I Jesoa, amin’ny fanasitranana ny aretina na ny famelana ny fahotana, dia mamaly lalandava ny vavak’izay mitalaho Aminy amim-pinoana hoe : “Mandehana amim-piadanana, ny finoanao no nahavonjy anao!”. Fintinin’i Md Augustin amin’ny fomba mampitolagaga ireo lafiny telo amin’ny vavak’i Jesoa : “Mivavaka ho antsika Izy amin’ny maha-mpisorontsika Azy, mivavaka ao amintsika izy amin’ny maha-Lohantsika Azy, ivavahantsika Izy amin’ny maha-Andriamanitsika Azy. Fantarontsika àry izany fa ao Aminy ny feontsika, ary ao amintsika ny feony”⁹⁷ . Md Augustin in Sal 85,1; jer. IGLH 7..