CCC 2697

Ny fivavahana no ain’ny fo vaovao. Afaka manentana antsika ny fivavahana na amin’ny fotoana inona na amin’ny fotoana inona. Nefa hadinontsika Ilay izay Fiainantsika sy Manontolontsika. Noho izany, ireo Ray am-panahy, ao amin’ny lovam-panahin’ny Deterônômy sy ireo mpaminany, dia manamafy ny amin’ny fivavahana ho “fahatsiarovana an’ Andriamanitra”, famohazana matetitetika ny “fitadidian’ny fo” : “Ilaina ny mahatsiaro an’Andriamanitra matetitetika kokoa toy ny miaina” . Md Grégoire de Naz., oratio 27 (théol. 1) 4.. Kanefa tsy ho zatra hivavaka “lalandava” ny olona raha tsy mivavaka amin’ny fotoana sasantsasany, amin’ny finiavana hanao izany : ireny no fotoan-dehibe amin’ ny fivavahana kristianina, amin’ny hamafisana sy amin’ny faharetana.

Vakio ny toko manontolo 3. Ny fiainam-bavaka ¶2697–2758