CCC 289

Amin’ny tenin’ny Soratra Masina rehetra momba ny fahariana, dia manana toerana manokana ny toko telo voalohan’ny Jenezy. Raha amin’ny lafiny haisoratra, ireo lahatsoratra ireo dia mety hanana loharano fiaviana samihafa. Ny mpanoratra nahazo fitsilovana no nametraka ireny eo amin’ny fanombohan’ny Soratra, hany ka nasongadin’izy ireo tamin’ny fomba fiteny ny fahamarinan’ny fahariana, ny fiandohany sy ny fiafaràny ao amin’ Andriamanitra, ny filaminany sy ny hatsarany, ny fiantsoana ny olombelona, ary farany ny loza aman’antambo ateraky ny fahotana sy ny fanantenam-pamonjena. Noho ireo teny ireo vakìna amin’ny fahazavan’i Kristy, ao anatin’ny firaisan’ny Soratra Masina sy ny Lovam-pampianarana velon’ny Fiangonana, dia mijanona ho hany loharano voalohany indrindra ho an’ny katesezy momba ny misterin’ny “fiandohana” ireo : fahariana, fahalavoana, fampanantenam-pamonjena.