CCC 307

Omen’Andriamanitra ho an’ny olombelona koa aza ny fahazoana mandray anjara an-kalalahana amin’ny fitahiany, amin’ny fanankinany tamin’izy ireo ny andraikitra “hizaka” ny tany sy hanjaka aminy jer. Jen 1,26-28.. Araka izany, omen’ Andriamanitra ny olombelona ny hahatonga azy ho manan-tsaina sy manam-pahafahana, mba hameno ny tsanganasa fahariana, handavorary avy amin’ izany ny firindran’ny soa ho azy ireo sy ho an’ny naman’izy ireo. Noho ny olombelona mpiara-miasa tsy mahazo an-tsaina matetika ny sitrapon’ Andriamanitra, dia afaka miditra amin’ny nahim-po amin’ny drafitr’ Andriamanitra izy ireo, amin’ny alalan’ny asan’izy ireo, ny vavak’izy ireo, nefa amin’ny alalan’ny fijalian’izy ireo koa jer. Kôl 1,24.. Amin’izany indrindra no hahatongavan’izy ireo ho “mpiara-miasa amin’Andriamanitra” (1 Kôr 3,9) jer. 1 Tes 3,2. sy amin’ny Fanjakany jer. Kôl 4,11..

Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421