CCC 364

Ny vatan’ny olombelona dia mandray anjara amin’ny fahamendrehan’ “ny endrik’Andriamanitra” : tena vatan’olombelona tokoa izy io satria velomin’ ny fanahy maha-olona, ary ny maha-olombelona manontolo no voatokana hanjary ho Tempolin’ny Fanahy jer. 1 Kôr 6,19-20; 15,44-45., ao amin’ny Vatan’i Kristy :

Ny olombelona, vatana amam-panahy, tena iray tsy mivaky tokoa, amin’ny toetran’ny vatany, dia mamory ao amin’ny tenany ihany, ireny singafototry ny tontolon’ny azo tsapain-tanana, izay ahitan’izy ireny araka izany, ao amin’ny olombelona, ny tampon’izy ireny ary ahafahan’izy ireny midera an-kalalahana ny Mpahary azy ireny. Koa fady amin’ny olombelona ny manao tsinontsinona ny fiainana ara-batana. Fa vao mainka aza izy tsy maintsy mihevitra sy manaja ny vatany izay noarìn’Andriamanitra sy tsy maintsy hatsangan-ko velona amin’ny farandro FAA 14, § 1..

Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421

Notononina tao amin’ny 1

  • ¶364 Compendium de la doctrine sociale de l'Église(128)