CCC 37

Amin’ny toe-javatra iainan’ny olombelona eo amin’ny tantara anefa, dia misedra fahasahiranana be izy vao mahalala an’Andriamanitra raha toa ka araka ny fahaizan’ny sainy fotsiny :

Satria, raha lazaina amim-pahatsorana, ny sain’olombelona, amin’ny heriny sy ny fahaizany voa-Janahary, na dia mety ho tonga tokoa amin’ny fahalalana marina sy azo antoka ny Tenan’Andriamanitra aza, noho ny fiarovany sy ny fitantanany an’izao tontolo izao amin’ny Fitahiany, toraka izany koa, noho ny lalàna voa-Janahary napetrak’Izy Mpahary ao amin’ny fanahintsika, dia misy ihany ny vato misakana manampontsampona an’io saina io tsy hampiasa amim-pomba mandaitra sy mamokatra ny herim-pahaizany voa-Janahary. Satria ny fahamarinana izay momba an’Andriamanitra sy ny olombelona dia mihoatra tanteraka ny filaminan’ny voary ren’ny fandrenesana, ary raha tsy maintsy hiseho amin’ny asa sy hamolavola ny fiainana io fahamarinana io, dia mitaky fahafoizan-tena sy fandavan-tena. Mba hahazoana io fahamarinana io, dia mijaly sy mananosarotra ery ny sain’olombelona noho ny fieritreretana sy ny nofinofy, ary koa noho ny fanirian-dratsy ateraky ny fahotana tamin’ny fototra. Dia avy amin’ny foto-javatra toy ireny no mahatonga ny olombelona hiaiky mora foana ny tsy fahamarinana na koa ny fisalasalana manoloana ny zavatra izay tsy ekeny ho marina¹³ Pie XII, enc. Humani Generis: DS 3875DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum..