CCC 388

Niaraka tamin’ny fandrosoan’ny Fanambaràna no nihanazava koa ny fisian’ny fahotana. Ny Vahoakan’Andriamanitra tamin’ny Testamenta Taloha, na dia niteny momba ny fangirifiriana avy amin’ny toe-piainan’ny olombelona aza, araka ny tantaran’ny fahalavoana notantaraina ao amin’ny Jenezy, dia tsy afaka nahatakatra ny hevitra fara tampon’io tantara io, izay tamin’ny Fahafatesana sy ny Fitsanganan’i Jesoa-Kristy ho velona irery vao niharihary jer. Rôm 5,12-21.. Ilaina ny mahalala an’i Kristy ho loharanom-pahasoavana mba hanekena an’i Adama ho loharanom-pahotana. Ny Fanahy-Parakleto, nirahin’i Kristy nitsangan-ko velona, no tonga “handresy lahatra an’izao tontolo izao ny amin’ny fahotana” (Jo 16,8) amin’ny fanambaràna an’Ilay izay Mpanavotra amin’izany.

Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421