CCC 402
© Libreria Editrice Vaticana Loharano: vatican.va
Voasingotry ny fahotan’i Adama avokoa ny olombelona rehetra. Manamafy izany i Md Paoly : “Noho ny tsy faneken’ny olona iray monja, dia nanjary mpanota ny be sy ny maro (izany hoe ny olona rehetra)” (Rôm 5,19) : “Tahaka ny nidiran’ny fahotana tamin’izao tontolo izao tamin’ny olona iray, sy nidiran’ny fahafatesana noho ny fahotana, no nifindran’ny fahafatesana koa tamin’ny olombelona rehetra, noho izy rehetra nanota avokoa…” (Rôm 5,12). Ampifanoherin’ny apôstôly amin’ny maha-manerana ny tontolon’ny zavatra rehetra ny fahotana sy ny fahafatesana, ny maha-manerana ny tontolon’ny zavatra rehetra ny famonjena ao amin’i Kristy : “Tahaka ny hadisoan’ny olona iray monja, izay nitarika fanamelohana ny olon-drehetra, ny tsanganasan’ny fahamarinan’ny olona iray ihany koa (ny an’i Kristy), izay mampahazo ny fanamarinana manome ny fiainana ho an’ny olon-drehetra” (Rôm 5,18).
Vakio ny toko manontolo 1. Izaho mino an’Andriamanitra Ray ¶198–421