CCC 436
© Libreria Editrice Vaticana Loharano: vatican.va
Ny teny hoe Kristy, dia avy teny grika nandikàna ny teny hebrio hoe “Mesia”, ka “voahosotra” no dikany. Tsy tonga anaran-tsamirerin’i Jesoa io, raha tsy tontosany an-tsakany sy an-davany ny irak’Andriamanitra, izay ambaran’io anarany io rahateo. Satria, tany Israely, dia nohosorana tamin’ny anaran’Andriamanitra ireo izay natokana ho amin’ny iraka avy Aminy. Izany no fahita teo amin’ny mpanjaka jer. 1 Sam 9,16; 10,1; 16,1.12-13; 1 Mpanj 1,39., teo amin’ny mpisorona jer. Eks 29,7; Lev 8,12., ary indraindray tadiavina, teo amin’ny mpaminany jer. 1 Mpanj 19,16.. Ny ho ambony indrindra amin’izany dia ny zavatra manokana momba ny Mesia izay nirahin’Andriamanitra mba hanorina tanteraka ny Fanjakany jer. Sal 2,2; Asa 4,26-27.. Tsy maintsy ho ny Fanahin’ny Tompo jer. Iz 11,2. no hanosotra indray miaraka ny Mesia ho mpanjaka sy ho mpisorona jer. Zak 4,14; 6,13. ary koa ho mpaminany jer. Iz 61,1; Lk 4,16-21.. I Jesoa no nanatanteraka ny fampanantenana momba ny Mesia nandrasan’i Israely amin’ny anjara raharahany telo loha dia ny maha-mpisorona, ny maha-mpaminany ary ny maha-mpanjaka.
Vakio ny toko manontolo 2. Izaho mino an’i Jesoa-Kristy, Zanaka Lahitokan’Andriamanitra ¶422–682