CCC 546

Miantso ny olona hiditra ao amin’ny Fanjakan’Andriamanitra i Jesoa, amin’ny alalan’ny fanoharana, izay fomba fanehoan-kevitra miavaka amin’ ny fampianarany²⁷⁵ jer. Mk 4,33-34.. Amin’ny alalan’ireny Izy no manasa ny olona ho amin’ny fanasam-ben’ny Fanjakan’ny lanitra²⁷⁶ jer. Mt 22,1-14., nefa mitaky safidy hentitra koa : mba hahazoana ny Fanjakan’ny lanitra, tsy maintsy mahafoy ny zavatra rehetra²⁷⁷ jer. Mt 13,44-45. ; tsy ampy ny teny fotsiny, fa tsy maintsy arahina asa²⁷⁸ jer. Mt 21,28-32.. Toy ny fitaratra ho an’ny olona ny fanoharana : tahaka ny tany mafy sa sahala amin’ny tany tsara no andraisany ny teny²⁷⁹ jer. Mt 13,3-9. ? Inona no ataony ny amin’ny talenta noraisiny²⁸⁰ jer. Mt 25,14-30. ? I Jesoa sy ny fisian’ny Fanjakan’ny lanitra eto amin’ity izao tontolo izao ity, dia miafina eo anivon’ireny fanoharana ireny. Tsy maintsy miditra ao amin’ ny Fanjakan’ny lanitra, izany hoe tsy maintsy tonga mpianatr’i Kristy, mba “hahalala ny misterin’ny Fanjakan’ny lanitra” (Mt 13,11). Mijanona ho saro-pantarina ny zava-drehetra²⁸¹ jer. Mt 13,10-15., ho an’ireo izay mitoetra “any ivelany” (Mk 4, 11).