CCC 589

Ny nanafintohina indrindra tamin’i Jesoa, dia satria Izy nampitovy ny fihetsiny be indrafo amin’ny mpanota, amin’ny fihetsika ataon’ny Tenan’ Andriamanitra, teo anatrehan’izy ireny³⁹⁰ jer. Mt 9,13; Ôs 6,6.. Lasa hatramin’ny fampahafantarany an’izany fa ny fiarahany miray latabatra amin’ny mpanota³⁹¹ jer. Lk 15,1-2. dia efa fandraisany azy ireo amin’ny fanasam-ben’ny Mesia³⁹² jer. Lk 15,23-32.. Fa ny niavaka indrindra tamin’ireny dia ny famelan’i Jesoa ny fahotana izay tena nahavàka ny sain’ireo mpitondra ara-pivavahana teo amin’i Israely. Tsy marina ve raha tao anatin’ny fahasosorana no nilazan’izy ireo hoe : “Andriamanitra irery ihany no afaka mamela ny fahotana ?” (Mk 2,7). Amin’ny famelan’i Jesoa ny fahotana, na manevateva Izy satria olombelona tsotr’izao no milaza tena ho mitovy amin’Andriamanitra³⁹³ jer. Jo 5,18; 10,33., na milaza ny marina Izy ka ny Tenany no mampiseho sy manambara ny anaran’Andriananitra³⁹⁴ jer. Jo 17,6.26..