CCC 690

I Jesoa no Kristy, “voahosotra”, satria ny Fanahy no nanosotra Azy, ary izay rehetra tonga nanomboka tamin’ny Fahatongavana ho nofo dia avy amin’io hafenoana io avokoa⁸ jer. Jo 3,34.. Rahefa nomem-boninahitra i Kristy tamin’ny farany⁹ jer. Jo 7,39., dia azony atao koa, avy eo anilan’ny Ray, ny maniraka ny Fanahy amin’ireo izay mino Azy : Izy no mampita amin’izy ireo ny Voninahiny¹⁰ jer. Jo 17,22., izany hoe ny Fanahy Masina izay manome Voninahitra Azy¹¹ jer. Jo 16,14.. Amin’izany ny iraka iraisana dia hiseho ao amin’ireo zanaka natsangan’ny Ray ao amin’ny Vatan-tenan’ny Zanany : ny fanirahana ny Fanahim-pananganan-janaka, dia ny hampiray azy ireo amin’i Kristy sy hahavelona azy ireo ao Aminy. Ny fahalalana ny atao hoe fanosorana dia hahitana hevitra (…) fa tsy misy elanelana mihitsy eo amin’ny Zanaka sy ny Fanahy. Satria, toy ny eo amin’ny faritry ny vatana sy ny fanosorana menaka azy, izay samy tsy mahatsapa ny elanelana amin’izany na ny saina na ny fandrenesana, dia mivantana tahaka izany koa ny fifandraisan’ny Zanaka amin’ny Fanahy, hany ka ho an’ilay izay te hanatona ny Zanaka amin’ny alalan’ny finoana, dia ilaina aloha ny fanosorana amin’ny menaka. Satria, tsy misy faritra na kely aza izay mety tsy hisy ny Fanahy Masina. Izany no mahatonga ny fiekena ny maha-Tompo ny Zanaka, hatao ao amin’ny Fanahy Masina, ho an’ireo izay mandray fanosora-menaka, dia ny Fanahy tonga hatraiza hatraiza eo anoloan’ireo izay manatona amin’ny alalan’ny finoana¹² Md Grégoire de Nysse, Spir. 16..