Dzieje Apostolskie 11
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Żydom nawróconym Piotr powiada widzenie, zwolennicy się rozeszli, Agabus prorok głód przyszły opowiada.
1 I usłyszeli Apostołowie i bracia, którzy byli w Żydowskiéj ziemi, że i poganie przyjęli słowo Boże. 2 A gdy Piotr przyszedł do Jeruzalem, spierali się przeciwko niemu, którzy byli z obrzezania, mówiąc: 3 Czemuś wszedł do mężów odrzezek mających, i jadłeś z nimi? 4 A począwszy Piotr, wykładał im porządkiem, mówiąc: 5 Jam był w mieście Joppie, modląc się, i widziałem w zachwyceniu widzenie, zstępujące niejakie naczynie, jakoby prześcieradło wielkie, za cztery końce spuszczone z nieba, i przyszło aż do mnie. 6 W które pilnie patrząc, przypatrowałem się i ujrzałem czworonogie ziemskie i bestye i płazy i ptastwa powietrzne. 7 A usłyszałem i głos mówiący mnie: Wstań, Piętrze! bij a jedz. 8 I rzekłem: Żadnym sposobem, Panie! albowiem nigdy nic pospolitego albo nieczystego nie weszło w usta moje. 9 I odpowiedział powtóre głos z nieba: Co Bóg oczyścił, ty nie zów pospolitem. 10 A to się stało po trzykroć, i zasię wszystko wzięto jest do nieba. 11 A oto natychmiast trzéj mężowie stanęli w domu, w którymem był, z Cezaryi do mnie posłani. 12 I rzekł mi Duch, abych z nimi szedł, nic nie wątpiąc. Szli téż ze mną i ci sześć bracia, i weszliśmy w dom męża. 13 I powiedział nam, jako widział Anioła w domu swym stojącego i mówiącego mu: Poślij do Joppy, a przyzów Symona, którego nazywają Piotrem, 14 Któryć powie słowa, przez które zbawion będziesz, ty i wszystek dom twój. 15 A gdym począł mówić, Duch Ś. padł na nie, jako i na nas z początku. 16 I wspomniałem na słowo Pańskie, jako powiadał: Janci chrzcił wodą, ale wy będziecie chrzczeni Duchem Świętym. 17 Jeźliż im tedy tęż łaskę dał Bóg, jako i nam, którzyśmy uwierzyli w Pana Jezusa Chrystusa, ja com był, żebych mógł zabronić Bogu? 18 A to usłyszawszy, umilkli i chwalili Boga, mówiąc: Toć tedy i poganom dał Bóg pokutę ku żywotowi. 19 A oni, którzy byli rozproszeni przed utrapieniem, które się stało za Szczepana, przeszli aż do Phenicyi i Cypru i Antyochii, żadnemu nie powiadając słowa, jedno samym Żydom. 20 A byli niektórzy z nich mężowie Cypryjczycy i Cyrenejczycy, którzy gdy weszli do Antyochii, mówili i do Greków, opowiadając Pana Jezusa. 21 I była z nimi ręka Pańska, i wielki poczet tych, co uwierzyli, nawrócił się do Pana. 22 I przyszła o nich wieść do uszu kościoła, który był w Jeruzalem, i posłali Barnabasza aż do Antyochii. 23 Który przyszedłszy i łaskę Bożą oglądawszy, uradował się i upominał wszystkich, aby w przedsięwzięciu serdecznem trwali w Panu. 24 Albowiem był mąż dobry i pełen Ducha Ś. i wiary. I przystała rzesza obfita ku Panu. 25 I szedł Barnabasz do Tarsu, aby szukał Szawła; którego gdy nalazł, przyprowadził do Antyochii. 26 I cały rok bawili się tam w kościele i uczyli rzeszę obfitą, tak iż najpierwéj nazwano w Antyochii ucznie Chrześcijany. 27 A w te dni nadeszli prorocy z Jeruzalem do Antyochii. 28 A powstawszy jeden z nich imieniem Agabus, oznajmował przez Ducha, iż miał być głód wielki po wszystkim świecie: który był za Klaudyusza. 29 A uczniowie, jako kto miał, postanowili każdy posłać na posługowanie braciéj, którzy mieszkali w Żydowskiéj ziemi. 30 Co i uczynili, posławszy do starszych przez ręce Barnaby i Szawła.
Cytowane w 26
- w. 14 CCC(¶1655)
- w. 15 Summa (EN)(III 72.2)Ad Gentes(§4)
- w. 16 Reconciliatio Et Paenitentia(§27)
- w. 19 Apostolicam Actuositatem(§1)Lebanon(§1)
- w. 20 Apostolicam Actuositatem(§1)Lebanon(§1)
- w. 21 Apostolicam Actuositatem(§1)Lebanon(§1)
- w. 22 Lebanon(§1)
- w. 23 Lebanon(§1)
- w. 24 Ad Gentes(§4)Lebanon(§1)
- w. 25 Ad Gentes(§4)Lebanon(§1)
- w. 26 Ad Gentes(§4)Lebanon(§1)
- w. 27 Ad Gentes(§4)Redemptoris Missio(§26)
- w. 28 Ad Gentes(§4)Redemptoris Missio(§24
§26) - w. 29 Redemptoris Missio(§26)
- w. 30 Lumen Gentium(§20)Redemptoris Missio(§26)