Pieśń nad pieśniami 7
Dostępne tu wydania dzielą ten fragment na wersety według innych zasad, przez co ten sam numer nie oznacza w każdym z nich tych samych słów.
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Oblubieniec chwali oblubienicę, że wszelakimi dary zewnętrznymi i wewnętrznymi obdarzona jest, okazuje.
1 Nawróć się, nawróć Sulamitko! nawróć się, nawróć się, abyśmy na cię patrzyli. 2 Cóż ujrzysz na Sulamitce? jedno ufy wojenne. Jakoż są piękne kroki twoje w trzewikach, córko książęca! stawy udów twoich są jako zawieszenia, urobione ręką rzemieślnika. 3 Pępek twój jako czasza toczona, która nigdy nie jest bez napoju: brzuch twój jako bróg pszenice osadzony liliami. 4 Dwie piersi twoje jako dwoje małych bliźniąt sarnich. 5 Szyja twoja jako wieża z kości słoniowéj: oczy twoje jako sadzawki w Hezebonie, które są przy bramie córki mnóstwa: nos twój jako wieża Libańska, która patrzy ku Damaszkowi. 6 Głowa twoja jako Karmel, a warkocze głowy twojéj jako szarłat królewski zwiniony na cewki. 7 Jakóżeś piękna, i jako wdzięczna, najmilsza, w rozkoszach! 8 Twój wzrost podobny jest palmie, a piersi twoje gronom winnym. 9 Rzekłem: Wstąpię na palmę i uchwycę owoce jéj: a będą piersi twoje jako grona winnice, a wonność ust twoich jako jabłek. 10 Gardło twoje jako najlepsze wino, godne miłemu memu ku piciu, wargom téż i zębom jego ku smakowaniu. 11 Ja miłemu memu, a do mnie żądza jego. 12 Przyjdź, miły mój! wynidźmy na pole, mieszkajmy we wsiach. 13 Rano wstawajmy do winnic: oglądajmy, jeźli kwitnie winnica, jeźli kwiecie zawięzuje się w owoc, jeźli kwitną jabłka granatowe: tam tobie dam piersi moje. 14 Mandragory dały wonność: w bramach naszych wszelakie jabłka, nowe i stare, miły mój! zachowałam tobie.