Księgi Deuteronomium 25
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Przy karaniu winnego co za sprawa: jako brat umarłego brata żonę miał pojmować, a milczałby, czem miał być karan: w ważeniu fałszu zakazuje: Amalechity wytracić każe.
1 Jeźli będzie sprawa między którymi, a ucieka się do sędziów: kogo uznają być sprawiedliwym, temu sprawiedliwości zwycięstwo przysądzą, kogo niezbożnym, osądzą za niezbożnego. 2 A jeźli tego, który zgrzeszył, obaczą godnego bicia, położą go, i przed sobą bić każą: według miary grzechu, będzie i razów miara. 3 Wszakże tak, żeby liczby czterdziestéj nie przeszły, aby szkaradnie posieczony przed oczyma twemi nie odszedł brat twój. 4 Nie zawiążesz gęby wołowi trącemu na bojewisku zboże twoje. 5 Gdyby mieszkali bracia pospołu, a jeden z nich zszedłby bez potomstwa, żona zmarłego nie pójdzie za innego: ale ją pojmie brat jego i wzbudzi nasienie brata swego. 6 I pierworodnego z niéj syna imieniem jego nazowie, aby nie było zgładzone imię jego z Izraela. 7 A jeźliby nie chciał pojąć żony brata swego, która mu prawem należy, pójdzie niewiasta do bramy miejskiéj, i uciecze się do starszych, i rzecze: Nie chce brat męża mego wzbudzić imienia brata swego w Izraelu, ani mnie pojąć za żonę. 8 I wnet każą go przyzwać i zapytają: jeżli odpowie: Nie chcę jéj wziąć za żonę, 9 Przystąpi niewiasta do niego przed starszymi, a ściągnie bót z nogi jego, i plunie mu w twarz jego i rzecze: Tak się stanie człowiekowi, który nie buduje domu brata swego. 10 I nazowią imię jego w Izraelu: Dom rozzutego. 11 Jeźliby mieli między sobą poswar dwaj mężowie, i jeden z drugim wadzićby się począł: a chcąc żona jednego wyrwać męża swego z ręki mocniejszego, i ściągnęłaby rękę i uchwyciłaby za męzki członek jego: 12 Utniesz jéj rękę, ani się zmiękczysz nad nią żadnem miłosierdziem. 13 Nie będziesz miał w worku różnych gwichtów, większego i mniejszego: 14 Ani będzie w domu twoim korzec większy i mniejszy. 15 Wagę będziesz miał sprawiedliwą i prawdziwą, i korzec równy i prawdziwy będziesz miał, abyś długi czas żył na ziemi, którąć Pan, Bóg twój, da. 16 Brzydzi się bowiem Pan twój tym, który to czyni, i mierzy go wszelka niesprawiedliwość. 17 Pomnij, coć uczynił Amalek w drodze, kiedyś wychodził z Egiptu: 18 Jakoć zabieżał, i ostateczne wojska twego, którzy ustawszy odpoczywali, pobił, kiedyś ty był głodem i pracą strapiony: a nie bał się Boga. 19 Gdyć tedy Pan, Bóg twój, da odpocznienie, a podbije wszystkie wokół narody w ziemi, którąć obiecał: wygładzisz imię jego z podniebia. Strzeż, abyś nie zapomniał.
Cytowane w 28
- w. 2 Summa (EN)(I-II 20.5
I-II 72.5 I-II 87.4 I-II 105.2 II-II 10.3 II-II 39.2 III 88.3 Suppl 3.3 Suppl 25.1 Suppl 99.1) - w. 3 Summa (EN)(Suppl 23.3)
- w. 4 Summa (EN)(I-II 102.6)
- w. 5 Summa (EN)(I-II 105.4)
- w. 6 Summa (EN)(I-II 105.4)
- w. 9 Summa (EN)(I-II 105.2)
- w. 13 CCC(¶2409)Summa (EN)(I-II 100.11
II-II 56.2 Veritatis Splendor(§100)II-II 77.2) - w. 14 CCC(¶2409)Summa (EN)(II-II 77.2)Veritatis Splendor(§100)
- w. 15 CCC(¶2409)Veritatis Splendor(§100)
- w. 16 CCC(¶2409)Summa (EN)(II-II 77.2)Veritatis Splendor(§100)