Szukaj w Albo wpisz

EscZamknij ↑↓Nawigacja

Ekklesiastes 10

Która mądrość jest chwalebna, serce mądrego i głupiego, o podwyższeniu głupiego i sługi, o utracie, o królu dziecięciu, o królu dobrym, a że pieniądze wszym rzeczom panem.

Muchy zdychające psują wonną wdzięczność drogiego olejku. Droższa jest mądrość i sława, małe i na czas szaleństwo. Serce mądrego po prawéj stronie jego, a serce głupiego po lewéj stronie jego. Ale i w drodze, kiedy głupi chodzi, sam będąc szalonym, wszystkie ma za głupie. Jeźli duch panującego wstąpi na cię, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem leczenie uczyni, że przestaną grzechy wielkie. Jest złość, którąm widział pod słońcem, jakoby za obłądzeniem wychodzącą od obliczności książęcia. Głupiego posadzonego na godności wysokiéj, a bogate na dole siedzące. Widziałem sługi na koniech, a książęta chodzące po ziemi jako sługi. Kto dół kopie, wpadnie weń: a kto rozrzuca płot, wąż go ukąsi. Kto przenosi kamienie, spracuje się nimi: a kto rąbie drwa, będzie ranion od nich. Jeźli się przytępi żelazo, a to nie jako pierwéj, ale stępione będzie, z wielką pracą naostrzone będzie: a po dowcipie przychodzi mądrość. Gdyby ukąsił wąż po cichu, nic nie ma mniéj nadeń, który potajemnie uwłóczy. Słowa ust mądrego wdzięczność: a wargi głupiego zrzucą go. Początek słów jego głupstwo: a ostatek ust jego błąd wielki. Głupi rozmnaża słowa: nie wie człowiek, co przed nim było; a co po nim będzie, kto mu oznajmić może? Praca głupich utrapi je, którzy nie umieją iść do miasta. Biada tobie, ziemio! któréj król jest dziecięciem, i której książęta rano jadają. Szczęśliwa ziemia, która ma króla zacnego, i któréj książęta jedzą czasu słusznego dla posilenia, a nie dla zbytku. Dla lenistwa pochylają się dachy, a dla słabych rąk będzie przeciekał dom. Na śmiech czynią chleb a wino, żeby zażywali żywi: a pieniądzom wszystko jest posłuszno. W myśli twojéj nie uwłaczaj królowi, a w skrytości pokoju twego nie łaj bogatemu; bo i ptacy powietrzni głos twój zaniosą: a który ma skrzydła, oznajmi powieść.

Cytowane w 5