Ekklesiastes 3
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Iż wszystkie rzeczy czas mają, a swymi zamierzonymi biegi mijają, a iż jedno jest zaginienie człowieka i téż niemego bydła.
1 Wszystkie rzeczy mają czas, a swym zamierzonym biegem przemija wszystko pod słońcem. 2 Czas rodzenia i czas umierania, czas szczepienia i czas wyrywania tego, co szczepiono. 3 Czas zabijania i czas leczenia, czas rozwalania i czas budowania. 4 Czas płakania i czas śmiania, czas narzekania i czas tańcowania. 5 Czas rozrzucania kamieni i czas zbierania: czas obłapiania i czas oddalania się od obłapiania. 6 Czas nabywania i czas utracania: czas chowania i czas odrzucania. 7 Czas darcia i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia. 8 Czas miłowania i czas nienawidzenia. Czas wojny i czas pokoju. 9 Cóż więcéj ma człowiek z prace swéj? Widziałem udręczenie, które dał Bóg synom człowieczym, aby się ciągnęli w niem. 11 Wszystko uczynił dobrze czasu swego, a świat podał rozbieraniu ich, aby nie nalazł człowiek sprawy, którą uczynił Bóg od początku aż do końca. 12 I poznałem, że niemasz nic lepszego, jako weselić się, a czynić dobrze za żywota swego. 13 Każdy bowiem człowiek, który je i pije i widzi dobra z prace swojéj, to dar Boży jest. 14 Doznałem, iże wszystkie sprawy, które Bóg uczynił, trwają na wieki: nie możemy im nic przydać ani ująć, które Bóg uczynił, aby się go bano. 15 Co już było, to i teraz jest: co będzie, już było; a Bóg odnawia, co przeminęło. 16 Widziałem pod słońcem na miejscu sądu niezbożność: a na miejscu sprawiedliwości nieprawość. 17 I rzekłem w sercu swojem: Sprawiedliwego i niezbożnego Bóg sądzić będzie, i czas każdéj rzeczy tedy będzie. 18 Rzekłem w sercu synom ludzkim, aby ich Bóg doświadczył i ukazał, że są bestyom podobni. 19 Prztetóż jednakie jest dokończenie człowieka i bydląt, i równy stan obojga: jako umiera człowiek, tak i one umierają: i jednako tchną wszystkie, i nie ma człowiek nic więcéj nad bydlę: wszystko podległo marności, 20 I wszystko idzie na jedno miejsce. Z ziemie są uczynione, i w ziemię się jednako obracają. 21 Któż wie, jeźli duch synów Adamowych wstępuje wzgórę, a jeźli duch bydlęcy zstępuje nadół? 22 I obaczyłem, iż nic lepszego, jedno weselić się człowiekowi w uczynkach swych, a iż to jest dział jego. Bo któż go przywiedzie, iżby poznał to, co po nim będzie?
Cytowane w 29
- w. 1 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 2 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 3 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 4 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 5 Summa (EN)(Suppl 64.10)Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 6 Summa (EN)(I-II 55.2)Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 7 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 8 Questions(A parent who is dying
Rest and leisure) - w. 11 Kompendium nauki społecznej Kościoła(114)Evangelium Vitae(§31)
- w. 14 Summa (EN)(I 65.1
I 104.4 I-II 55.2 I-II 98.2) - w. 19 Summa (EN)(I 75.6
II-II 164.1) - w. 20 CCC(¶703)
- w. 21 CCC(¶703)
- w. 22 Christus Vivit(§273)