Ecclesiasticus 10

1 Sędzia mądry będzie sądził lud swój a przełożeństwo roztropnego stałe będzie. 2 Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego, a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim. 3 Król nieumiejętny potraci lud swój, a miasta osadzone będą roztropnością mądrych. 4 W ręce Bożej władza nad ziemią i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. 5 W ręce Bożej szczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. 6 Nie pamiętaj każdej krzywdy bliźniego a nie czyń nic w sprawach krzywdy. 7 Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów. 8 Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu dla niesprawiedliwości i krzywd, i po twarzy, i rozmaitych zdrad. 9 A nad łakomego nic nie masz gorszego! Przeczże się pyszni ziemia i popiół? 10 Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze, bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywode swoim wyrzucił wnętrzności swoje. 11 Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. 12 Krótką niemoc odcina lekarz: tak i król dziś jest a jutro umrze. 13 Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestie, i robaki. 14 Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. 15 Bo od tego, który go uczynił, odstąpiło serce jego, bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywród. 16 Przeto Pan pohańbia zbory dych ludzi i zepsował je do końca. 17 Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. 18 Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wszczepił pokorne z tychże narodów. 19 Ziemie narodów wywródł Pan i wytradł je aż do gruntu; 20 wysuszył z nich i wytracił je i wygładził pamiątkę ich z ziemie. 21 Pamiątkę pysznych wytracił Bóg i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. 22 Nie jest stworzona dla ludzi pycha ani gniew dla narodu niewieściego. 23 Nasienie ludzi to uczczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie beze czci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. 24 Między bracią rządźca ich we czci, a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. 25 Chluba bogatych, poczciwych i ubogich jest bojaźń Boża. 26 Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim ani sobie waż człowieka grzesznego bogatego. 27 Wielki i sędzia, i możny jest w uczciwości: a z nich nie masz więtszego nad tego, który się Boga boi. 28 Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą, a mąż roztropny i ćwiczony nie będzie szemrał strofowany, a nieuk nie będzie uczczony. 29 Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej ani się ociągaj czasu niedostatku. 30 Lepszy jest, co robi, a ma dosyć wszytkiego, niż co się pyszni, a nie ma i chleba. 31 Synu, w cichości zachowaj duszę twoję a miej ją w uczciwości według godności jej. 32 Grzeszącego przeciw duszy swojej, kto usprawiedliwi? A kto uczci nie czczącego dusze swojej? 33 Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa, a jest człowiek, którego czczą dla majętności jego. 34 A kto jest wsławion w ubóstwie, jako daleko więcej w bogactwie? Lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi.