Ecclesiasticus 11

1 Mądrość uniżonego wywyższy głowę jego i w pośrzodku wielkich panów posadzi go. 2 Nie chwal człowieka z piękności jego ani gardź człowiekiem dla osoby jego. 3 Maluczka jest pszczoła między latającymi, a przodek słodkości ma owoc jej. 4 Nie chłub się nigdy w odzieniu ani się wynoś w dzień poczciwości twojej: bo dziwne są sprawy samego Nawyższego a chwalebne i skryte i niewidome są uczynki jego. 5 Wiele okrutników usiadło na stolicy, a ten, o którym nic nie myślono, odniósł koronę. 6 Wiele możnych gwałtownie są ściśnieni, a zacni ludzie dani są w ręce innych. 7 Nie gań nikogo pierwej, niż się wywiesz, a wywiedziawszy się, strofuj sprawiedliwie. 8 Pierwej niż wysłuchasz, nie odpowiadaj słowa, a w pośrzodku mów nie wtrącaj się. 9 Nie wadź się o to, co cię nie dolega, a nie postawaj w sądzie grzeszników. 10 Synu, nie zabawiaj się wielą spraw, a jeśli będziesz bogatym, nie będziesz wolny od występku; bo jeśli ścigać będziesz, nie dościgniesz, a choćbyś wybieżał, nie wybiegasz się. 11 Jest człowiek pracujący i śpieszący się i bolejący niezbożnik, a tym więcej się nie zbogaci. 12 Jest człowiek leniwy, ratunku potrzebujący, na sile barziej schodzący, a dosyć ubóstwa mający: 13 a oko Boskie wejźrzało nań ku dobremu i podniósł go od uniżenia jego, i podwyższył głowę jego, i dziwowali mu się wiele, i dali cześć Bogu. 14 Dobre i złe, żywot i śmierć, ubóstwo i bogactwa — od Pana pochodzą. 15 Mądrość i nauka, i umiejętność Zakonu u Boga, miłość i drogi dobre od niego. 16 Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są, a którzy się radują we złych rzeczach, starzeją się we złości. 17 Dar Boży trwa sprawiedliwym a pomnożenie powodzić się będzie na wieki. 18 Jest, który się bogaci skąpo żyjąc, a ta jest część zapłaty jego w tym, co mówi: 19 Nalazłem sobie odpoczynienie, a teraz będę sam używał dobra mego. 20 A nie wie, że czas przeminie, a śmierć się przybliża, i wszytko innym zostawi, i umrze. 21 Trwaj w postanowieniu twoim a rozmawiaj o nim, i zstarzej się w uczynku przykazań tobie danych. 22 Nie trwaj w uczynkach grzeszników, a ufaj Bogu, a mieszkaj na miejscu twoim. 23 Bo łacno jest w oczach Boskich, natychmiast uczcić ubogiego. 24 Błogosławienie Boże prędkie jest ku zapłacie pobożnego, a w krótkim czasie postępek jego pożytek czyni. 25 Nie mów: Cóż po mnie a cóż odtąd będzie dobrego? 26 Nie mów. Mam dostatek a cóż mi się odtąd przyda złego? 27 W dzień dobrego nie zapominaj złego, a w dzień złego nie zapominaj dobrego. 28 Bo łacno jest przed Bogiem w dzień śmierci zapłacić każdemu według dróg jego. 29 Złość godziny przynosi zapamiętanie zbytku wielkiego, a przy skończeniu człowieczym odkrycie uczynków jego. 30 Nie chwal przed śmiercią żadnego człowieka, bo w syniech swych poznan bywa mąż. 31 Nie każdego człowieka wprowadzaj do domu swego, bo wiele jest chytrości zdradliwego. 32 Jako bowiem wypuszczają smród wnętrzności śmierdzących ludzi i jako kuropatwę wprowadzają w klatkę, i jako sarnę w sidło, tak i serce pysznych ludzi i jako stróż widzący upadek bliźniego swego. 33 Dobre bowiem rzeczy we złe obracając zakłada zdrady, a w rzeczach wybranych włoży zmazę. 34 Od jednej iskierki rozżarza się ogień i od jednego zdradliwego mnoży się kreifc a człowiek grzeszny godzi na krew. 35 Strzeż się zaraźliwego, bowiem knuje złości, by snadź na cię nie przywiódł pośmiewiska na wieki. 36 Przypuść do siebie cudzoziemca i wywróci cię w wichrze, i oddali cię od twego własnego.