Ecclesiasticus 12

1 Jeśli uczynisz dobrze, wiedz, komu uczynisz, i będzie wielka łaska w dobrach twoich. 2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a odniesiesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, pewnie od Pana. 3 Bo niedobrze się dzieje temu, który ustawiczny jest we złościach i który jałmużny nie daje: ponieważ i Nawyższy ma w nienawiści grzeszne, a smiłował się nad pokutującymi. 4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika. I niezbożnym i grzesznikom odda pomstę zachowując je na dzień pomsty. 5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika. 6 Czyń pokornemu dobrze, a nie dawaj niepobożnemu: zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie był mocniejszy nad cię; 7 bo tyle dwoje złego odniesiesz za wszytko dobre, któreś mu uczynił: bo i Nawyższy nienawidzi złośników i niezbożnym odda pomstę. 8 Nie poznać będzie przyjaciela czasu szczęśliwego ani się zatai nieprzyjaciel czasu przeciwnego. 9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciel poznan jest 10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jako miedź rdzewieje złość jego, 11 a choćby upokorzony skurczywszy się chodził, miej się ty na pieczy a strzeż się go. 12 Nie stawiaj go podle siebie a niech nie siedzi na prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego nie szukał stoika twego, a na ostatek poznałbyś słowa moje i zafrasowałbyś się z powieści moich. 13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszytkimi, którzy się ku źwierzom przystępują? Także i nad tym, który towarzyszy ze złym człowiekiem a uwikłał się w grzechach jego. 14 Na jednę godzinę będzie trwał przy tobie, ale jeśli się pochylisz, nie dotrwa. 15 Łagodnie mówi wargami swemi nieprzyjaciel, a w sercu swym godzi, jakoby cię w dół wtrącił. 16 Płacze oczyma swemi nieprzyjadel, ale jeśli trafi na czas, nie nasyci się krwie, 17 a jeśli cię potka co złego, j najdziesz go tam pierwszego. 18 Oczyma swemi płacze nieprzyjaciel, a wrzkomo ratując, będzie podkopywał stopy twoje. 19 Głową swą będzie chwiał i klaskał ręką, a wiele szepcąc odmieni oblicze swoje.