Ecclesiasticus 13

1 I Kto się smoły dotknie, pomaże się od niej, a kto ma z pysznym towarzystwo, oblecze się w pychę. 2 Brzemię na się kładzie, i kto z poczciwszym nad się spółkuje. I bogatszemu nad cię nie bądź towarzyszem. 3 Co za towarzystwo ma kodeł z garncem? Bo kiedy w się uderzą, stłucze się. 4 Bogaty niesprawiedliwie uczynił i będzie zgrzytał zęboma, a ubogi obrażony milczeć będzie. 5 Jeśli będziesz dawał, przyjmie cię, ale jeśli nie będziesz miał, opuści cię. 6 Jeśli masz, będzie używał z tobą i wytrawi cię, a nie będzie cię żałował. 7 Jeśli mu cię będzie potrzeba, podejdzie cię, a uśmiechając się będzie-ć nadzieję czynił powiadając ci dobre, i rzecze: A czegoć potrzeba? 8 I zawstydzi cię potrawami swymi, aż cię wyniszczy po drugie i po trzede, a na ostatek naśmieje się z ciebie, a po tym widząc opuści cię a będzie chwiał głową przedw tobie. 9 Ukórz się Bogu a czekaj rąk jego. 10 Strzeż się, abyś zwiedziony w głupstwo nie był poniżony. 11 Nie uniżaj się w mądrości twojej, byś uniżywszy się nie był zwiedzion w głupstwo. 12 Wezwany od możniejszego, odejdzi: bo cię odtąd więcej wzywać będzie. 13 Nie uprzykrzaj się, abyś odrzucon nie był, a bądź daleko od niego, abyś nie przyszedł w zapamiętanie. 14 Nie zwyczaj się zarówno z nim mówić ani wierz mnogim powieściom jego, bo z długiej rozmowy będzie cię doświadczał, a uśmiechając się będzie cię pytał o tajemnicach twoich. 15 Niemiłosierny umysł jego będzie zachowywał słowa twoje, a nie opuści, aby cię trapić i do więzienia dać nie miał. 16 Strzeż się a pilnuj tego, co słyszysz, bo chodzisz z upadkiem twoim. 17 A słuchając tego, jako we śnie, patrz i czuj. 18 Przez wszytek żywot twój miłuj Boga i wzywaj go ku zbawieniu twemu. 19 Każde źwierzę miłuje sobie podobne, tak i każdy człowiek bliźniego swego. 20 Wszelkie dało przyłączy się ku podobnemu sobie, a wszelki człowiek przyłączy się do podobnego sobie. 21 Jeśli kiedy wilk z owcą spółkować będzie, tak grzesznik z sprawiedliwym. 22 Co za spółkowanie świętemu człowiekowi ze psem? Abo co za cześć bogatemu z ubogim? 23 Osieł leśny jest łowem lwowi na puszczy: tak pastwiskiem bogaczów są ubodzy. 24 A jako pysznemu obrzydła jest pokora, tak i ubogi obrzydłość bogatemu. 25 Bogacz pochylony bywa ratowany od przyjaciół swoich, a nędznik, gdy upadnie, i od znajomych bywa wypędzony. 26 Bogacz, gdy oszukany będzie, ma wiele pomocników, hardzie mówił i usprawiedliwili go; 27 nędznik oszukany jest, nadto jeszcze nań fiukają, mówił roztropnie, a miejsca mu nie dano. 28 Mówił bogacz, a wszyscy umilkli i wywyższą aż pod obłoki słowa jego. 29 Ubogi mówił, i mówią; Któż to jest? A jeśli się podtknie, wywrócą go. 30 Dobrać jest majętność, kto nie ma grzechu na sumnieniu, a złe ubóstwo w uściech złośnika. 31 Serce człowiecze odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. 32 Szlad serca dobrego i oblicze dobre z trudna i z pracą najdziesz.