Ecclesiasticus 17

1 Bóg stworzył z ziemie człowieka a według obrazu swego uczynił go. 2 I zasię obrócił go w nię i na kształt swój przyodział go mocą. 3 liczbę dni i czas dał mu i dał mu moc nad temi rzeczami, które są na ziemi 4 Położył strach jego nade wszytkim ciałem i panował nad zwierzem i nad ptastwem. 5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił je. 6 Stworzył w nich umiejętność duszną, rozumem napełnił serca ich i złe i dobre ukazał im. 7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im okazał wielmożność spraw swoich, 8 aby chwalili imię święte i chlubili się w cudach jego, aby opowiadali wielmożności spraw jego. 9 Przydał im umiejętność i Zakon żywota dał im za dziedzictwo. 10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje. 11 I wielmożność chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały cześć głosu jego, i rzekł im: Strzeżcie się wszelkiej nieprawości. 12 I każdemu z osobna dał rozkazanie o bliźnim swoim. 13 Drogi ich zawżdy są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego. 14 Nad każdym narodem postanowił przełożonego, 15 a Izrael zstał się jawną częścią Bożą. 16 wszytkie sprawy ich jako słońce przed oblicznością Bożą, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi. 17 Nie zataiły się przymierza przez złości ich, a wszytkie nieprawości ich przed oblicznością Bożą. 18 Jałmużna męża jako pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jako źrzenicę, 19 a potym powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego i obróci na głębsze części ziemie. 20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości, i utwierdził ustające w cierpieniu, i naznaczył im dział prawdy. 21 Nawróć się ku Panu a opuść grzechy twoje, 22 módl się przed oblicznością Pańską, a umniejszaj obrażenia. 23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej, a barzo nienawidź obrzydłości, 24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, a stój w dziale postanowienia i w modlitwie Boga Nawyższego. 25 Idź w strony wieku świętego z żywiącymi i dającymi wyznanie Bogu. 26 Nie mieszkaj w błędzie niezbożnych, przede śmiercią wyznawaj: od umarłego jako nic, ginie wyznanie. 27 Będziesz wyznawał żywiący, żywy i zdrowy będziesz wyznawał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił w miłosierdziu jego. 28 Jako wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają. 29 Wszytko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności złości się podobały. 30 Co jaśniejszego nad słońce? I to ustanie. Abo co gorszego nad to, co wymyśliło dało i krew? I to będzie karano. 31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie ziemia i popiół.