Ecclesiasticus 2

1 Synu, przystępując do służby Bożej stój w sprawiedliwości i w bojaźni a przygotuj duszę swą na pokusę. 2 Poniż serce twe a cierp, nakłoń ucha twego a przyjmuj słowa rozumne, a nie skwapiaj się czasu przeciwnego. 3 Znoś oczekiwanie Boże: złącz się z Bogiem a trwaj aby urósł na końcu żywot twój. 4 Wszytko, co na cię przyjdzie, przyjmuj a w boleści trwaj, a w uniżeniu twoim miej derpliwość: 5 bo złoto i śrebro ogniem bywa próbowane a ludzie przyjemni w piecu utrapienia. 6 Wierz Bogu, a on cię wydźwignie i prostuj drogę twoję, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego, a starzej się w nim. 7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli. 8 Którzy się Pana boicie, wierzcież mu, a nie zginie zapłata wasza. 9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam w kochanie miłosierdzie. 10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze. 11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim a wiedzcie, iż żaden nie był zawstydzon, który w Panu nadzieję miał. 12 Bo kto trwał w rozkazaniu jego, a był opuszczony? Abo kto wzywał go, a wzgardził im? 13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszytkim, którzy go w prawdzie szukają. 14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustam złośliwym, i rękam źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami. 15 Biada tym, którzy są upadłego serca, którzy nie wierzą Bogu, a przetoż też nie będą mieli obrony od niego. 16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste i udali się krzywemi drogami 17 A cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan? 18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego. 19 Którzy się boją Pana, będą się pytać o tym, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni Zakonu jego. 20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, a przed oczyma jego poświęcą duszę swoję. 21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazania jego, i cierpliwość mieć będą aż do wejźrzenia jego, 22 mówiąc: Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniem w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie. 23 Bo wedle wielkości jego, tak i miłosierdzie jego z nim jest.