Ecclesiasticus 21

1 Synu, jeśliś zgrzeszył, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne proś, abyć były odpuszczone. 2 Uciekaj przed grzechy jako przed wężem, a jeśli się do nich przystąpisz, ukąszą cię. 3 Zęby lwie zęby ich, zabiiaiace dusze człowiecze. 4 Wszelki grzech jest jako miecz z obu stron siekący, ranie jego nie masz uleczenia. 5 Fukania i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który barzo bogaty jest, będzie zniszczon pychą: tak majętność pysznego wykorzeniona będzie. 6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko przyjdzie nań. 7 Kto nienawidzi karania, znak jest złośliwego, a kto się Boga boi, nawróci się do serca swego. 8 Możny w śmiałym języku, daleko słynie: a mądry wie, że bywa omylon od niego. 9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jako który zbiera kamienie swoje w zimie. 10 Zbór grzeszących kupa zgrzebi, a dokonanie ich płomień ognisty. 11 Droga grzeszących kamieniem ubrukowana: a na końcu ich piekło i ciemności, i męki. 12 Kto strzeże sprawiedliwości, obejmie zrozumienie jej. 13 Doskonałość bojaźni Bożej mądrość i rozum. 14 Nie będzie nauczon, który nie jest mądry w dobrym. 15 A jest mądrość, która obfituje we złości, a nie masz rozumu, gdzie jest gorżkość. 16 Nauka mądrego jako powódź wzbierze, a rada jego trwa jako żrzódło żywota. 17 Serce głupiego jako naczynie stłuczone, a żadnej mądrości nie zadzierźy. 18 Słowo mądre, którekolwiek usłyszy umiejętny, pochwali i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzuci je w tył swój. 19 Powieść głupiego jako tłomok w drodze, bo w uściech roztropnego najdzie się przyjemność. 20 Ust mądrego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego uważać będą w sercach swoich. 21 Jako dom zniszczony, tak mądrość głupiemu, a nauka nieumiejętnego niewymówione słowa. 22 Pęta na nogach nauka głupiemu a jako okowy rąk na prawej ręce. 23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem się uśmiechać będzie. 24 Złote ochędóstwo nauka mądremu a jako ramiennik na prawem ramieniu. 25 Noga głupiego łacna w dom bliźniego, ale człowiek świadomy wstydzi się osoby możnego. 26 Głupi przez okno patrzyć będzie do domu, ale mąż ćwiczony stać będzie na dworze. 27 Głupstwo człowiecze słuchać przeze drzwi, a mądremu będzie za ciężką sromotę. 28 Usta nieopatrznych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą rozważone. 29 W uściech głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich. 30 Gdy niezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoję. 31 Obmówca splugawi duszę swoję i u wszytkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, też przemierzłym będzie, milczący a baczny uczczon będzie.