Ecclesiasticus 24

Mądrość zaleci duszę swoję a w Bogu będzie uczczona, a w pośrzód ludu swego będzie się chłubiła i w kościelech Nawyższego otworzy usta swe a przed oczyma wojska jego będzie się chłubiła, a pośrzód ludu swego będzie wywyższona, a w zupełności świętej będzie w podziwieniu, a w wielkości wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc: Jam wyszła z ust Nawyższego, pierworodna przed wszytkim stworzeniem. Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca a jako mgła okryłam wszytkę ziemię. Jam mieszkała na wysokości a stolec mój na słupie obłokowym. Samam obeszła okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po walech morskich i stałam na wszelkiej ziemi i między wszelkim ludem, i w każdym narodzie miałam przodek a wszytkich wysokich i niskich serca mocąm podeptała. A w tym wszytkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę. Tedy przykazał i rzekł mi, Stworzyciel wszech rzeczy, a który mię stworzył, odpoczynął w przybytku moim. I rzekł mi: Mieszkaj w Jakubie a w Izraelu weźmi dziedzictwo, a między wybranymi memi rozpuść korzenie. Od początku i przed wieki jestem stworzona i aż do przyszłego wieku nie ustanę, a w mieszkaniu świętym służyłam przed nim. I takem w Syjonie jest utwierdzona a w Mieście Świętym takżem odpoczywała, a w Jeruzalem władza moja. I rozkorzeniłam się w zacnym narodzie i w dziale Boga mego dziedzictwo jego a w pełności świętych zadzierżenie moje. Wyniesionam wzgórę jako drzewo cedrowe na Libanie i jako cyprys na górze Syjonie, wywyższyłam się jako palma w Kades i jako szczepienie różej w Jerychu. Jako piękna oliwa na polu a jako jawor jestem powyższona nad wodą na ulicach, jako cynamon i balsam woniający wydałam wonność, jako mirra wyborna dałam słodkość wonności a jako storaks i galban, i ungula, i gutta, i jako kadzidło nie narznione napełniłam wonnością mieszkanie moje i jako balsam nie mieszany wonność moja. Ja jako terebint rozściągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje czci i łaski; ja jako winne drzewo wypuściłam wdzięczną wonność, a kwiatki moje owocem czci i uczciwości; ja matka pięknej miłości i bogobojności, i uznania, i nadzieje świętej. We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszytka nadzieja żywota i cnoty. Przejdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i najedzcie się owoców moich! Abowiem duch mój słodszy nad miód a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu, pamiątka moja na rodzaje wieków. Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą. Kto mię słucha, nie będzie zawstydzon, a którzy przez mię sprawują, nie zgrzeszą. Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny. To wszytko Księgi Żywota i Testament Nawyższego, i poznanie prawdy. Zakon rozkazał Mojżesz w przykazaniu sprawiedliwości za dziedzictwo domowi Jakub owemu i obietnice Izraelowi. Postanowił Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla namocnięjszego a na stolicy majestatu siedzącego na wieki. Który obficie wylewa jako Fison mądrość a jako Tygrys czasu nowych zbóż; który jako Eufrates napełnia rozum, który zbiera jako Jordan we żniwa; który wydawa naukę jako światłość, a stawia jako Gehon czasu zbierania wina; który ją sam pierwszy poznał doskonale, a mdlejszy nie doścignie jej, bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielka. Ja, Mądrość, wylałam rzeki. Jam jako przekop wody niezmierny z rzeki, jam jako rów rzeki a jako rury wywiedzienie wyszłam z Raju. Rzekłam: Poleję ogród mój szczepienia i napoję owoc łąki mojej. A oto zstał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna morzu, bo naukę jako świtanie oświecam wszytkim i opowiem ją aż w dalekie strony. Przeniknę wszytkie niższe części ziemie a oglądam wszytkie śpiące iosł oświecę wszytkie ufające w Panu. Jeszcze wyleję naukę jako proroctwo i zostawię ją szukającym mądrości, a nie przestanę w rodzaju ich aż do wieku świętego. Obaczcie, żem ci nie sam sobie pracował, ale wszytkim szukającym prawdy.

Cytowane w 13