Ecclesiasticus 25

1 We trzech rzeczach upodobało się duchowi memu, które się podobają przed Bogiem i przed ludźmi: 2 Zgoda bradej a miłość bliskich, a mąż i niewiasta dobrze się z sobą zgadzający. 3 Trzech rodzajów nienawidzi dusza moja, a ciężko mi barzo na duszę ich: 4 Ubogiego pysznego, bogacza kłamliwego a starca głupiego i bezrozumnego. 5 Czegoś w młodości swej nie zgromadził, jako w swej starości najdziesz? 6 Jako piękny szedziwości rozsądek, a starcom wiedzieć radę! 7 Jako piękna zstarzałym mądrość, a sławnym rozum i rada. 8 Korona starych wielka wiadomość, a sława ich bojaźń Boża. 9 Dziewięć rzeczy sercu niepodęjźrzanych wielcem ważył, a dziesiątą opowiem ludziom językiem: 10 Człowiek, który za żywota ma podechę z dziatek, a widzi upadek nieprzyjaciół swoich; 11 szczęśliwy, który mieszka z roztropną żoną a który się nie potknął językiem swoim i który nie służył niegodnym siebie; 12 szczęśliwy, który nalazł przyjaciela wiernego i który opowiada sprawiedliwość uszom słuchającym; 13 o jako wielki, który nalazł mądrość a umiejętność, ale nie jest nad bojącego się Pana: 14 bojaźń Boża wyniosła się nade wszystko. 15 Błogosławiony człowiek, któremu darowano jest, aby miał bojaźń Bożą: kto ją otrzyma, komuż przyrównan będzie? 16 Bojaźń Boża początek miłości jego, ale wiary początek ma być przyłączon do niej. 17 Wszelka rana smutek serdeczny jest, a wszelka złość, złość niewieścia; 18 i wszelką ranę, i nie ranę zniesie serdeczną, 19 i wszelką złość, i nie złość niewieścią; 20 i wszelkie utrapienie, i nie utrapienie nienawidzących; 21 i każdą pomstę, i nie pomstę nieprzyjacielską. 22 Nie masz głowy gorszej nad głowę wężową 23 i nie masz gniewu nad gniew niewieści. Mieszkać ze lwem i ze smokiem będzie się podobało raczej, niż mieszkać ze złą niewiastą. 24 Złość niewieścia odmienia oblicze jej i zaślepia twarz swą jako niedźwiedź, i ukazuje jako wór. Między bliskimi swemi zapłakał mąż jej 25 a usłyszawszy westchnął mało. 26 Mała jest każda złość przeciw złości niewieściej: dział grzeszników niech na nię przypadnie. 27 Jako wstępowanie piaszczyste nogom starego, tak niewiasta świegotliwa człowiekowi spokojnemu. 28 Nie patrz na piękność niewieścią a nie pożądaj niewiasty dla piękności. 29 Niewieści gniew i nieuczciwość, i zawstydzenie wielkie. 30 Niewiasta, jeśli ma przodek, jest przeciwna mężowi swemu. 31 Serce poniżone i twarz smutna, i rana serdeczna — zła niewiasta. 32 Słabe ręce i zemdlałe kolana — żona, która nie błogosławi męża swego. 33 Od niewiasty zstał się początek grzechu i prze nię wszyscy umieramy. 34 Nie dawaj wodzie twej wyszcia by namniej, a niewieście złej wolności wychodzenia. 35 Jeśli nie będzie chodziła pod ręką twoją, zelży cię przed oczyma nieprzyjaciół. 36 Odetni ją od dała twego, aby cię zawżdy źle nie używała.